تحولات علمی و فناوری در قرن بیستم و بیست‌ویکم، چشم‌انداز جهان را به‌طور بنیادین دگرگون کرده‌اند. یکی از برجسته‌ترین دستاوردهای این دوره، نظریه مکانیک کوانتوم است که با معرفی مفاهیمی همچون برهم‌نهی، درهم‌تنیدگی و اصل عدم قطعیت، بنیان فناوری‌های نوین را شکل داده است. توانمندی‌های فناوری‌های کوانتومی در حوزه دفاع، به ویژه در قدرت هوایی، امکان شبیه‌سازی پیچیده، بهینه‌سازی سامانه‌ها، ارتقای شناسایی و ناوبری، و تأمین امنیت ارتباطات را فراهم می‌آورند. با توجه به این اهمیت، پژوهش حاضر با هدف سیاست‌گذاری و تدوین راهبردهای ملی برای بهره‌گیری از فناوری‌های کوانتومی در دفاع هوایی ایران انجام شده است.پژوهش حاضر با هدف سیاست‌گذاری و تدوین راهبردهای ملی برای بهره‌گیری از فناوری‌های کوانتومی در حوزه دفاع هوایی ایران انجام شده و از نوع کاربردی است. رویکرد تحقیق ترکیبی بوده و از روش‌های تحلیل سیاستی، آینده‌پژوهی و تحلیل کیفی برای دستیابی به اهداف استفاده شده است. تحلیل داده‌ها با استفاده از تحلیل مضمون، روش دلفی، تحلیل SWOT، ماتریس اثرات متقابل و سناریونویسی آینده‌پژوهانه انجام شد. یافته‌ها نشان می‌دهد که ایران دارای ظرفیت‌های علمی و تحقیقاتی قابل توجهی شامل نخبگان پژوهشی، توانایی بومی‌سازی فناوری و سابقه تحقیقاتی در دانشگاه‌ها و مراکز دفاعی است. پژوهش تأکید می‌کند که موفقیت در بهره‌گیری از فناوری‌های کوانتومی نیازمند سیاست‌گذاری هدفمند، سرمایه‌گذاری پایدار، تقویت همکاری دانشگاه–صنعت–دفاع و مدیریت ریسک و امنیت فناوری است. این چارچوب می‌تواند به تصمیم‌گیری‌های انعطاف‌پذیر و مقاوم در حوزه دفاع هوایی مبتنی بر فناوری‌های کوانتومی کمک کند و زمینه افزایش توان دفاعی و کاهش آسیب‌پذیری کشور را فراهم آورد.